Separacja

Zarówno separacja jak i rozwód to instytucje przewidziane na wypadek zaistniałych problemów w związku małżeńskim. Pomimo zachodzącego podobieństwa pomiędzy tymi instytucjami inne są przesłanki dla orzeczenia separacji a inne dla rozwodu. Separacja jest mniej dolegliwa niż orzeczenie rozwodu pod względem skutków prawnych dla związku małżeńskiego.

Separacja ma charakter czasowy i pozwala na odbudowanie związku małżeńskiego. Separacja charakteryzuje się zwolnieniem małżonków z obowiązku wspólnego pożycia przy zachowaniu węzła małżeńskiego. Zakłada się, że małżonkowie pozostający w separacji zastanowią się głębiej, nad wartością małżeńskiej wspólnoty, a taka analiza skłoni ich do przywrócenia wspólnego pożycia. Separacja może również stanowić surogat rozwodu dla tych osób, które ze względów religijnych lub światopoglądowych nie mogą lub nie chcą zerwać więzów małżeńskich. Małżeństwo w separacji z punktu prawnego nadal jest małżeństwem, mimo że w szeregu kwestii wywołuje takie skutki jak po orzeczeniu rozwodu.
Separacja spełnia kilka podstawowych funkcji, wśród których najważniejszymi są legalizacja i zorganizowanie separacji faktycznej małżonków, surogat rozwodu, stworzenie możliwości pojednania małżonków, etap poprzedzający rozwód.

Należy podkreślić, że podstawy do orzeczenia separacji są łagodniejsze, aniżeli w odniesieniu do rozwodu. Wymagany jest bowiem zupełny rozkład pożycia polegający na zerwaniu wszelkich więzów łączących małżonków, tj. duchowych, gospodarczych (gospodarstwo domowe) oraz fizycznych (współżycie seksualne). W przeciwieństwie do przesłanek rozwodu, brak jest przy separacji trwałości rozkładu pożycia. Oznacza to, że sąd może orzec separację nawet gdy istnieją widoki na odbudowanie związku małżeńskiego.
Separacja nie zostanie jednak orzeczona, jeżeli w jej wyniku ucierpiałoby dobro wspólnych małoletnich dzieci małżonków albo też, jeżeli z innych względów orzeczenie separacji byłoby sprzeczne z zasadami współżycia społecznego (np. nieuleczalna choroba małżonka, wymagającego stałej opieki, kalectwo wspólnego pełnoletniego dziecka).

Problematyka prawna separacji została uregulowana w ustawie z 25 lutego 1964 r. Kodeks rodzinny i opiekuńczy (tekst jedn. Dz. U. z 2012 r., poz. 788, ze zm.), procedura natomiast w ustawie z dnia 17 listopada 1964 r. Kodeks postępowania cywilnego (Dz. U. Nr 43, poz. 296 ze zm.).

 

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *