Alimenty po rozwodzie na rzecz dzieci

Zgodnie z kodeksem rodzinnym i opiekuńczym, rodzice obowiązani są do świadczeń alimentacyjnych względem dziecka, które nie jest jeszcze w stanie utrzymać się samodzielnie, chyba że dochody z majątku dziecka wystarczają na pokrycie kosztów jego utrzymania i wychowania.

Obowiązek alimentacyjny spoczywa na obojgu rodzicach i zależy od usprawiedliwionych potrzeb uprawnionego oraz od zarobkowych i majątkowych możliwości zobowiązanego. Dostarczenie środków utrzymania to w powszechnym rozumieniu tego wyrażenia zaspokajanie normalnych, bieżących potrzeb uprawnionego w postaci: pożywienia, ubrania, mieszkania, opału, niezbędnych przedmiotów umożliwiających przebywanie w środowisku i w rodzinie, leków itp. Kodeks rodzinny i opiekuńczy statuuje zasadę równej stopy życiowej rodziców i dzieci. Od chwili urodzenia się dziecka, zarówno z małżeństwa, jak i pozamałżeńskiego oraz od chwili przysposobienia dziecka, rodzice obowiązani są zapewnić mu utrzymanie na takiej samej stopie, na jakiej sami żyją (SN z dnia 05.01.1956, III Cr 919/55). „Dostarczanie środków wychowania” zaś obejmuje powinność starań o zdrowie uprawnionego, o jego rozwój fizyczny i umysłowy, stworzenie możliwości zdobycia wykształcenia, zapewnienie dostępu do dóbr kultury..str. (Kodeks rodzinny i opiekuńczy Komentarz pod red. K. Piaseckiego 2009, str. 929). Zaspokojenie potrzeb każdego człowieka powinno nastąpić przede wszystkim z jego własnych środków. (Kodeks rodzinny i opiekuńczy Komentarz pod red. K. Piasecki, Wydanie 4).

Trudna sytuacja materialna rodziców nie zwalnia ich od obowiązku świadczenia na potrzeby dzieci, chyba że takiej możliwości są pozbawieni w ogóle.
Obowiązek rodziców ponoszenia ciężarów utrzymania i wychowania dziecka jest niezależny od tego, gdzie znajduje się dziecko (czy mieszka razem z rozwiedzionymi rodzicami, którzy postanowili zajmować stale lub czasowo wspólnie mieszkanie, czy mieszka z jednym z rodziców). Użyte przez ustawodawcę pojęcie możliwości zarobkowe i majątkowe zobowiązanego oznacza nie tylko wysokość faktycznych zarobków bądź też czysty dochód z majątku. W ocenie zarobkowych i majątkowych możliwości zobowiązanego mieszczą się także te niewykorzystane, jeżeli tylko są realne (tzn. środki jakie zobowiązany może uzyskać uwzględniając jego stan zdrowia, czy wykształcenie). Możliwości zarobkowe – to zarówno te przybierające postać pieniężną, jak i te, pobierane w naturze.

Określenie, w jakiej wysokości każde z rodziców zobowiązane jest do ponoszenia utrzymania i wychowania dziecka, powinno nastąpić przez zasądzenie ustalonej kwoty od tego z rodziców, które nie ma dziecka u siebie, przy czym pozostałe koszty w pieniądzach lub wyrażające się w osobistych staraniach o wychowanie dziecka ponosi drugie z rodziców (orzeczenie SN z 19 marca 1952 r., sygn. akt C 964/51, NP 1952, nr 5, s. 83).

Zaspokajanie materialnych potrzeb dziecka nie zwalnia żadnego z rodziców od udziału w staraniach o jego rozwój i wychowanie. Doniosłość osobistych starań o utrzymanie lub wychowanie dziecka sprawia, że wypełnienie obowiązku alimentacyjnego przez jedno z rodziców wobec dziecka może się ograniczyć tylko do tych starań. To Sad będzie musiał w okolicznościach faktycznych ocenić, czy osobiste starania, jednego czy obojga małżonków wyczerpują obowiązek alimentacyjny zobowiązanego w całości, czy tylko w części. Zależy to z reguły od takich okoliczności jak dalece dziecko absorbuje wychowawczo jedno z rodziców, wiek dziecka, stan zdrowia dziecka.

Jeżeli zmienią się okoliczności uzasadniające zmniejszenie lub zwiększenie zasądzonych alimentów, wówczas można wytoczyć powództwo w zakresie orzeczenia zgodnie z tą zmianą.

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *